Verhalen

“Begin december kreeg ik een make-over aangeboden door Cambridge, met visagie, kleding- en kleuradvies en een hairstyling. Na afloop, tijdens de fotoshoot, zag ik eruit als een prinses. Wat een waanzinnig leuke belevenis was dat!. En dat allemaal omdat ik een maand eerder in Avant Garde had gestaan met mijn verhaal over Cambridge. Ik voelde me echt helemaal in de watten gelegd.”

“Ik ben enorm trots op mijzelf en zie mijn nieuwe lichaam ook echt als een beloning. Die veertig kilo eraf maken voor mij een wereld van verschil. Voorheen werd ik sterk door anderen geleefd. Twee jaar geleden heb ik de knop omgezet en gezegd: “Dit is mijn leven!”.
Ik heb mijn leven nu ingedeeld zoals ík dat graag wil. Ik ben in fases afgeslankt, totdat ik over Cambridge hoorde. Die laatste 15 kilo daar ben ik toen honderd procent voor gegaan. De eerste week min vier kilo, de week erna nog eens drie. Ik ben nu 3 maanden op mijn streefgewicht, al mag er van mij best nog vijf kilo vanaf. Op een gegeven moment moet je echter tevreden zijn. Ik ben alleen zó lang te dik geweest dat ik me mentaal nog steeds te dik voel, terwijl ik dat fysiek allang niet ben. Gek is dat, maar kennelijk moet ik daar nog steeds aan wennen. Dan denk ik voor de spiegel of onder de douche: ‘Jee, ben ik dat?”.

“Eigenwaarde hoort niet aan je uiterlijk te hangen. Ik ben altijd wel spontaan en pittig geweest, maar nu kom ik toch meer met opgeheven hoofd ergens binnen. Zelfverzekerder, ja, dat straal je dan ook uit. Vroeger vond ik mijzelf minder sexy en wat je niet voelt kun je ook niet uitstralen of bij een ander opwekken. Dat is nu compleet anders.”

“Mijn consulent is voor mij van grote waarde geweest. Bij iedere vraag die ik had, over het dieet of over voeding, stuurde ik haar een sms en ik kreeg steeds gelijk antwoord terug. Ze was er altijd voor mij en toonde zich oprecht geïnteresseerd in hoe het ging. Zonder consulent kun je geen vragen stellen en ik had heel veel vragen, dus dat werkte voor mij heel goed. Je krijgt dan het gevoel dat je het sámen doet. Ik heb graag een personal coach; zou ik in de sportschool ook het liefst hebben. Iemand die je helemaal begeleid. Ideaal hoor!.”

“Heel veel is gerelateerd aan eten. Dat geldt met name voor gezelligheid. Samen eten is toch een sociaal gebeuren. Je isoleert jezelf als je daaraan niet meedoet. Ik ga niet met mijn shake tussen een borrel van het werk staan, dan zeg ik gewoon ‘nee’. Ga ik wel iets anders doen, naar de bioscoop of zo. En dan zonder die beker popcorn. Kwestie van je er geestelijk op instellen dat je alternatieven hebt. Dat heb ik echt moeten leren, maar het is gelijk wel éen van de belangrijkste dingen om succesvol te zijn.”

“Ik ben niet zo’n calorieënteller. Dat hoeft ook niet, als je regelmatiger en bewuster eet. Ik sloeg mijn ontbijt altijd over en ging dan in de loop van de dag snoepen. Nu let ik erop, dat ik niet meer zonder ontbijt de deur uit ga. Ik eet gezonder en aandachtiger. Als je achteloos achter de computer zit te eten, ben je je niet bewust van wat je eet. Laat staan dat je echt wat geproefd hebt. Door de tijd te nemen voor mijn maaltijd en bewust te proeven, eet ik minder en ben ik eerder verzadigd. Bewust eten is bewust genieten. Als ik eens chips pak, neem ik niet de hele zak, maar doe ik het bewust in een bakje. Zo blijf je niet ondoordacht dooreten. Ik kook graag, vind ik leuk om te doen. Neem altijd verse groente of diepvriesgroente en nooit groente uit blik. En ik ben een freak als het om vet gaat. Zelfs het vet van het gehakt giet ik na het rullen af. Het gebruik van boter in de keuken is bij mij minimaal. Verkeerd eten brengt mij niet verder. Je kunt ook heel gelukkig worden van een lekkere spinazieschotel in plaats van een bord patat.”

“Ik ben blij met mijn lichaam. De buik is slap, dat vind ik jammer, maar ik kan tevreden zijn over mijn armen, benen en billen. Ik sport weer drie keer in de week en dat helpt om de huid strak te houden. Mijn buik is niet zo heel belangrijk. Ik wil eerst nog kinderen, daarna kijken we wel verder hoe mijn buik er dan uitziet. Ik kan het inmiddels relativeren. Zeker nu ik na een aantal mislukte relaties, waarin ik heel ongelukkig was, eindelijk de juiste man heb gevonden. Ik kende hem al zeven jaar, maar toen waren we allebei niet aan een relatie toe. We hebben toen afgesproken: als we allebei dertig zijn en we zijn dan allebei nog vrijgezel, dan trouwen we met elkaar. Ik ben nu 31 en sinds enkele maanden wonen we samen.”

“Begin december kreeg ik een make-over aangeboden door Cambridge, met visagie, kleding- en kleuradvies en een hairstyling. Na afloop, tijdens de fotoshoot, zag ik eruit als een prinses. Wat een waanzinnig leuke belevenis was dat!. En dat allemaal omdat ik een maand eerder in Avant Garde had gestaan met mijn verhaal over Cambridge. Ik voelde me echt helemaal in de watten gelegd.”

“Ik ben enorm trots op mijzelf en zie mijn nieuwe lichaam ook echt als een beloning. Die veertig kilo eraf maken voor mij een wereld van verschil. Voorheen werd ik sterk door anderen geleefd. Twee jaar geleden heb ik de knop omgezet en gezegd: “Dit is mijn leven!”.
Ik heb mijn leven nu ingedeeld zoals ík dat graag wil. Ik ben in fases afgeslankt, totdat ik over Cambridge hoorde. Die laatste 15 kilo daar ben ik toen honderd procent voor gegaan. De eerste week min vier kilo, de week erna nog eens drie. Ik ben nu 3 maanden op mijn streefgewicht, al mag er van mij best nog vijf kilo vanaf. Op een gegeven moment moet je echter tevreden zijn. Ik ben alleen zó lang te dik geweest dat ik me mentaal nog steeds te dik voel, terwijl ik dat fysiek allang niet ben. Gek is dat, maar kennelijk moet ik daar nog steeds aan wennen. Dan denk ik voor de spiegel of onder de douche: ‘Jee, ben ik dat?”.

“Eigenwaarde hoort niet aan je uiterlijk te hangen. Ik ben altijd wel spontaan en pittig geweest, maar nu kom ik toch meer met opgeheven hoofd ergens binnen. Zelfverzekerder, ja, dat straal je dan ook uit. Vroeger vond ik mijzelf minder sexy en wat je niet voelt kun je ook niet uitstralen of bij een ander opwekken. Dat is nu compleet anders.”

“Mijn consulent is voor mij van grote waarde geweest. Bij iedere vraag die ik had, over het dieet of over voeding, stuurde ik haar een sms en ik kreeg steeds gelijk antwoord terug. Ze was er altijd voor mij en toonde zich oprecht geïnteresseerd in hoe het ging. Zonder consulent kun je geen vragen stellen en ik had heel veel vragen, dus dat werkte voor mij heel goed. Je krijgt dan het gevoel dat je het sámen doet. Ik heb graag een personal coach; zou ik in de sportschool ook het liefst hebben. Iemand die je helemaal begeleid. Ideaal hoor!.”

“Heel veel is gerelateerd aan eten. Dat geldt met name voor gezelligheid. Samen eten is toch een sociaal gebeuren. Je isoleert jezelf als je daaraan niet meedoet. Ik ga niet met mijn shake tussen een borrel van het werk staan, dan zeg ik gewoon ‘nee’. Ga ik wel iets anders doen, naar de bioscoop of zo. En dan zonder die beker popcorn. Kwestie van je er geestelijk op instellen dat je alternatieven hebt. Dat heb ik echt moeten leren, maar het is gelijk wel éen van de belangrijkste dingen om succesvol te zijn.”

“Ik ben niet zo’n calorieënteller. Dat hoeft ook niet, als je regelmatiger en bewuster eet. Ik sloeg mijn ontbijt altijd over en ging dan in de loop van de dag snoepen. Nu let ik erop, dat ik niet meer zonder ontbijt de deur uit ga. Ik eet gezonder en aandachtiger. Als je achteloos achter de computer zit te eten, ben je je niet bewust van wat je eet. Laat staan dat je echt wat geproefd hebt. Door de tijd te nemen voor mijn maaltijd en bewust te proeven, eet ik minder en ben ik eerder verzadigd. Bewust eten is bewust genieten. Als ik eens chips pak, neem ik niet de hele zak, maar doe ik het bewust in een bakje. Zo blijf je niet ondoordacht dooreten. Ik kook graag, vind ik leuk om te doen. Neem altijd verse groente of diepvriesgroente en nooit groente uit blik. En ik ben een freak als het om vet gaat. Zelfs het vet van het gehakt giet ik na het rullen af. Het gebruik van boter in de keuken is bij mij minimaal. Verkeerd eten brengt mij niet verder. Je kunt ook heel gelukkig worden van een lekkere spinazieschotel in plaats van een bord patat.”

“Ik ben blij met mijn lichaam. De buik is slap, dat vind ik jammer, maar ik kan tevreden zijn over mijn armen, benen en billen. Ik sport weer drie keer in de week en dat helpt om de huid strak te houden. Mijn buik is niet zo heel belangrijk. Ik wil eerst nog kinderen, daarna kijken we wel verder hoe mijn buik er dan uitziet. Ik kan het inmiddels relativeren. Zeker nu ik na een aantal mislukte relaties, waarin ik heel ongelukkig was, eindelijk de juiste man heb gevonden. Ik kende hem al zeven jaar, maar toen waren we allebei niet aan een relatie toe. We hebben toen afgesproken: als we allebei dertig zijn en we zijn dan allebei nog vrijgezel, dan trouwen we met elkaar. Ik ben nu 31 en sinds enkele maanden wonen we samen.”