Verhalen

De individuele verhalen en de daarbij horende behaalde resultaten zijn persoonsgebonden.
Resultaten kunnen per persoon verschillen. Hier kunnen geen algemene conclusies uit getrokken worden.
Cemile Ozcan
  • 130 kg
  • - 61 kg
  • 69 kg
Afslanker
Cambridge 500

Ik ben begeleid door

{author}
Cambridge Houten Zuid
Anuscka van der Horst
Waalsteen 67, 3991 ZZ Houten

Gehalveerd

din 11 okt `11 14:27

Hoe is het om de helft van jezelf in gewicht kwijt te raken?

Cemile Ozcan
Leeftijd: 33 jaar
Startgewicht: 130 kilo
Streefgewicht: 65 kilo
Nu: 69 kilo

Begeleid door: Anuscka van der Horst
Onafhankelijk Cambridge consulent in Houten

Dit verhaal is eerder verschenen in het tijdschrift Grazia, 12 maart 2008
Tekst: Liesbeth Oeseburg

Nadat ik op mijn achttiende getrouwd was en de pil ging gebruiken, kwam ik ongemerkt rap tien kilo aan. Voordat ik zwanger raakte, woog ik al 96 kilo. De oorzaak? Een slecht voedingspatroon. Als ik thuis kwam, at ik chips, snoep en nootjes, en sloeg ik vaak mijn avondeten over. Ik groeide en groeide.
Door mijn gewicht zat ik niet goed in mijn vel. Als ik de trap op liep, was ik al bezweet. Daardoor had ik nooit zin om iets leuks te gaan doen. Anderen zagen er altijd mooi uit en ik niet. Toch kwam het nooit zo in me op om te gaan lijnen. Totdat mijn zus begon met het Cambridge dieet. Ze raakte de eerste week gelijk al zes kilo kwijt. Ja, toen wilde ik ook hè. Ik ging mee naar haar consulente, Anuscka. Bij haar op de weegschaal zag ik voor het eerst hoeveel ik woog: 130 kilo! Geschrokken stortte ik me op het Cambridge Dieet. Elke week gingen mijn zus en ik naar haar toe en sloegen we voor de hele week speciale shakes en reepjes in. Ook ik raakte ook zes kilo kwijt in een week en dus ging ik fanatiek door. Elke dag at ik standaard hetzelfde: om elf uur een shake en over de hele dag verdeeld de reep. Ik kauwde uren op één hap. ‘s Avonds nam ik weer een shake. Dagelijks kreeg ik niet meer dan 500 calorieën binnen. Het klinkt pittig maar ik had er totaal geen moeite mee. Ook niet tijdens het boodschappen doen en koken voor mijn gezin.

Zes maanden hield ik me aan dit dieet. Elke maand verloor ik zo’n tien kilo. Ik voelde me fit! Pas toen er vijftien kilo af was, ging mijn omgeving zien dat ik afviel. Toen ik de 65 kilo bereikte, werd ik lusteloos. Ik lag trillend op de bank en had het ontzettend koud. Mijn vetpercentage bleek nog maar zeventien procent te zijn en toen moest ik stoppen.
Ik heb toen al mijn oude kleding weggegooid en ben gaan shoppen. Ik blééf kopen. Jarenlang droeg ik mijn zwangerschapsbroeken en ik had rokken maat 52. Nu kon ik maatje 38 inslaan, soms zelfs 36. Met mijn zusje en nicht gingen we de stad in waar ik een zwarte rok, blouse en gilet kocht. En het stond me allemaal prachtig.

Als ik nu foto’s van mezelf zie, denk ik echt: Jeetje, ben ik dat?! In het begin werd ik er echt emotioneel van. Aanleg om dik te worden, zal ik altijd houden. Maar ik eet nu verstandig. Met verjaardagen sla ik het gebak altijd over. Één keer in de week doe ik gek. Eet ik bijvoorbeeld een paar chocolaatjes en wat croissantjes. De volgende dag ga ik weer gelijk over op gezond eten want het jojo-effect wil ik voorkomen. Een groene salade is tegenwoordig favoriet.

Mijn man, die nooit geklaagd heeft over mijn gewicht, riep op een gegeven moment verbaasd: ‘Jeetje, je bent gehalveerd!’ Toen besefte ik me dat dit natuurlijk ook zo is.
Het leukste vind ik dat ik mee kan praten over diëten en shoppen als we maandelijks met een aantal vriendinnen bij elkaar komen. Ik heb het idee dat iedereen nu op een positieve manier op me let. Elke dag kleed ik me feestelijk. Er wordt regelmatig aan me gevraagd waar ik mijn kleding heb gekocht en krijg vaak te horen dat ik er goed uitzie. Daar geniet ik echt van.

cemilevoor cemilena

Gehalveerd


Hoe is het om de helft van jezelf in gewicht kwijt te raken?

Cemile Ozcan
Leeftijd: 33 jaar
Startgewicht: 130 kilo
Streefgewicht: 65 kilo
Nu: 69 kilo

Begeleid door: Anuscka van der Horst
Onafhankelijk Cambridge consulent in Houten

Dit verhaal is eerder verschenen in het tijdschrift Grazia, 12 maart 2008
Tekst: Liesbeth Oeseburg

Nadat ik op mijn achttiende getrouwd was en de pil ging gebruiken, kwam ik ongemerkt rap tien kilo aan. Voordat ik zwanger raakte, woog ik al 96 kilo. De oorzaak? Een slecht voedingspatroon. Als ik thuis kwam, at ik chips, snoep en nootjes, en sloeg ik vaak mijn avondeten over. Ik groeide en groeide.
Door mijn gewicht zat ik niet goed in mijn vel. Als ik de trap op liep, was ik al bezweet. Daardoor had ik nooit zin om iets leuks te gaan doen. Anderen zagen er altijd mooi uit en ik niet. Toch kwam het nooit zo in me op om te gaan lijnen. Totdat mijn zus begon met het Cambridge dieet. Ze raakte de eerste week gelijk al zes kilo kwijt. Ja, toen wilde ik ook hè. Ik ging mee naar haar consulente, Anuscka. Bij haar op de weegschaal zag ik voor het eerst hoeveel ik woog: 130 kilo! Geschrokken stortte ik me op het Cambridge Dieet. Elke week gingen mijn zus en ik naar haar toe en sloegen we voor de hele week speciale shakes en reepjes in. Ook ik raakte vlot zes kilo kwijt en dus ging ik fanatiek door. Elke dag at ik standaard hetzelfde: om elf uur een shake en over de hele dag verdeeld de reep. Ik kauwde uren op één hap. ‘s Avonds nam ik weer een shake. Dagelijks kreeg ik niet meer dan 500 calorieën binnen. Het klinkt pittig maar ik had er totaal geen moeite mee. Ook niet tijdens het boodschappen doen en koken voor mijn gezin.

Zes maanden hield ik me aan dit dieet. Elke maand verloor ik zo’n tien kilo. Ik voelde me fit! Pas toen er vijftien kilo af was, ging mijn omgeving zien dat ik afviel. Toen ik de 65 kilo bereikte, werd ik lusteloos. Ik lag trillend op de bank en had het ontzettend koud. Mijn vetpercentage bleek nog maar zeventien procent te zijn en toen moest ik stoppen.
Ik heb toen al mijn oude kleding weggegooid en ben gaan shoppen. Ik blééf kopen. Jarenlang droeg ik mijn zwangerschapsbroeken en ik had rokken maat 52. Nu kon ik maatje 38 inslaan, soms zelfs 36. Met mijn zusje en nicht gingen we de stad in waar ik een zwarte rok, blouse en gilet kocht. En het stond me allemaal prachtig.

Als ik nu foto’s van mezelf zie, denk ik echt: Jeetje, ben ik dat?! In het begin werd ik er echt emotioneel van. Aanleg om dik te worden, zal ik altijd houden. Maar ik eet nu verstandig. Met verjaardagen sla ik het gebak altijd over. Één keer in de week doe ik gek. Eet ik bijvoorbeeld een paar chocolaatjes en wat croissantjes. De volgende dag ga ik weer gelijk over op gezond eten want het jojo-effect wil ik voorkomen. Een groene salade is tegenwoordig favoriet.

Mijn man, die nooit geklaagd heeft over mijn gewicht, riep op een gegeven moment verbaasd: ‘Jeetje, je bent gehalveerd!’ Toen besefte ik me dat dit natuurlijk ook zo is.
Het leukste vind ik dat ik mee kan praten over diëten en shoppen als we maandelijks met een aantal vriendinnen bij elkaar komen. Ik heb het idee dat iedereen nu op een positieve manier op me let. Elke dag kleed ik me feestelijk. Er wordt regelmatig aan me gevraagd waar ik mijn kleding heb gekocht en krijg vaak te horen dat ik er goed uitzie. Daar geniet ik echt van.

cemilevoor cemilena

Verhalen

Deze website maakt gebruik van cookies ten behoeve van webstatistieken en social media.
Ook worden er functionele cookies geplaatst die u waar nodig helpen ingelogd te blijven. Gaat u hiermee akkoord?

Zie voor ons cookiebeleid ook: www.cambridgeweightplan.nl/cookiebeleid